Vandaag gaan we in gesprek met oprichter en beeldend therapeut, Isabelle Dierckx, naar aanleiding van het vijfjarig bestaan van StudioDNA!
Dag Isabelle,
Alvast proficiat met het jubileum! Vijf jaar na de opstart van StudioDNA: hoe gaat het vandaag met jou en met de groepspraktijk? Hoe voelt het om hier nu te staan?
Ik kan zeggen dat ik blij en fier ben over de realisatie van StudioDNA. Het was met momenten een rollercoaster en zeker ook een evenwichtsoefening. Ik behield mijn werk als beeldend therapeute in het psychiatrisch centrum Bethanië waardoor ik de voorbije jaren best hard gewerkt heb. Nu vieren we onze vijfde verjaardag en kijk ik een beetje moe maar zeker ook met veel voldoening terug op de realisatie. Het doel dat ik beoogde is zeker gerealiseerd. Een plek creëren waar ervaringsgericht werken centraal staat. Voor mensen en mét mensen. Verbinding centraal!
In januari 2021 waagde je een grote sprong en besloot je een groepspraktijk op te starten voor creatieve therapie en projecten. Welke dromen en verlangens droeg je toen mee? Wat hoopte je te creëren?
We wilden een plek creëren voor mensen en mét mensen waarbij ervaringsgericht werken centraal zou staan. Ik wilde de creatieve therapie graag meer kenbaar maken binnen de maatschappij voor een brede doelgroep. Een plek waar mensen terechtkunnen om ervaringsgericht aan de slag te gaan. Verenigen van verschillende doelgroepen binnen één werking. Niet enkel inzetten op therapie maar zeker ook op preventie.
“Ik zie StudioDNA als een nest, een nest waar je terecht kan om te tanken, te rusten, te onderzoeken,… Maar zeker ook een nest waar je vertrouwen krijgt om te experimenteren, ontplooien, proberen, mislukken, spelen.”
Als je terugkijkt op het parcours van de voorbije periode: Wat zijn voor jou belangrijke mijlpalen geweest? Welke uitdagingen en verrassingen zijn je het meest bijgebleven?
De respons van onze cliënten over de warme uitstraling van de plek blijven telkens opnieuw erg verrassend. “Nooit gedacht dat er zulk een werking verborgen zit achter deze gevel” is een uitspraak die we heel regelmatig horen. De zorg en de aandacht die we besteed hebben bij de inrichting van onze plek. De uitstraling van de locatie en de uitwerking van onze werking. Het zich welkom voelen, de plek die ontvankelijkheid uitstraalt. De huisstijl die we consequent proberen op te volgen en uit te dragen. Het geeft mensen het gevoel zich ernstig genomen te voelen. Ze geven aan een zorgzaamheid te voelen.
Randvoorwaarden die naar mijn idee heel belangrijk zijn voor het ontwikkelen van verbindingen tussen mensen. Het zorgt ervoor dat mensen zich warm ontvangen voelen, zich sneller comfortabel en veilig voelen. Basis van zorg wat mij betreft. Het nemen van tijd om te luisteren naar het persoonlijke verhaal. Samen zoeken naar afstemming. Welk aanbod sluit aan bij de hulpvraag die gesteld wordt. Luisteren met aandacht en betrokkenheid. Inzetten op het nemen van tijd en ruimte.
Enerzijds heel eenvoudige basispijlers en anderzijds ook bijzondere uitdagingen om dit soort van zorg financieel mogelijk te maken. We ontvangen geen subsidies, werken volledig zelfstandig en dit is dan ook een bijzondere uitdaging om dit dag in dag uit te realiseren.
Ons werkingsmodel bestaat uit verschillende pijlers waardoor ook “verhuur” van de locatie.
De samenwerkingsverbanden met Present Child (opleiding tot kindertolk) en BNI (netwerkvereniging voor zelfstandige ondernemers) maken dat we voldoende ademruimte hebben om het sociaal ondernemerschap langzaam maar zeker verder te ontwikkelen.
Het kenbaar maken van onze werking aan de lokale gemeenschap blijft tot op de dag van vandaag een bijzondere uitdaging. Contacten met de andere zorgverstrekkers uit de buurt, huisartsen, paramedici,…. om te verbinden en samen te werken blijven een aandachtspunt.
Ook de samenwerking met de gemeente rond het departement “zorg en welzijn” verdiend extra aandacht wat mij betreft. Het blijft een uitdaging om echt samen te werken en niet naast elkaar te werken.
StudioDNA is intussen uitgegroeid tot een plek met meerdere therapeuten en stemmen. Wat betekent samenwerken voor jou binnen een groepspraktijk? En wat vraagt het om zo’n plek te blijven dragen en voeden?
Ik droomde van een plek waar de vier domeinen van de creatieve therapie vertegenwoordigd zouden zijn. Dit betekent beeld, muziek, drama en dans en beweging. Op dit moment is dit nog niet gerealiseerd. Ik blijf het als doelstelling vooropstellen maar zie wel hoe het verder organisch zal groeien. Ik wist ook van mezelf dat ik StudioDNA niet alleen wilde/kon dragen. Ik wilde de werking echt samen met anderen vormgeven en uitdragen. Dit is moeilijker gebleken dan verhoopt. Op dit moment staan we op een kruispunt wat betreft het ondernemerschap binnen StudioDNA. Mijn man die mee aan de wieg stond van het project heeft gekozen om de verdere uitwerking los te laten en vervolgens zocht ik een co-creator. Dit is echt nieuws vers van de pers……collega Saar Wyns stelde zich kandidaat om de verantwoordelijkheden binnen StudioDNA samen te dragen. We onderzoeken de co-creatie als ondernemers….wordt vervolgd!
Samenwerken zie ik eveneens als het opzetten en onderhouden van onderlinge verbindingen met de verschillende collega’s. Dit is niet makkelijk. Dit vraagt veel afstemming, zorgzaamheid naar elkaar toe, betrokkenheid, interesse in elkaar als mens en als professional. Ik heb hier een duidelijk idee over maar erken zeker ook in dit moment dat ik mijn ideeën té weinig kan realiseren. Dit blijft een aandachtspunt dat extra zorg vraagt van me. Ik ben van mening dat de afstemming en de onderlinge zorgzaamheid van collega’s afstraalt op onze cliënten. Ik geloof sterk in de kruisbestuiving van dit soort energie. Ook hier zijn de randvoorwaarden weer belangrijk. Momenteel durf ik zeggen dat de basis van ons “team” een zekere stabiliteit kent, maar anderzijds is deze ook telkens weer fragiel. Collega’s werken met ons samen op zelfstandige basis. Iedere collega heeft een eigen persoonlijke situatie. Niet altijd compatibel met de realiteit van StudioDNA. De voorbije jaren kwamen en gingen er ook verschillende collega’s. Binnen de creatieve therapie was het niet gangbaar om te werken als zelfstandige in hoofd- of bijberoep. Op enkele jaren tijd kent de zelfstandige activiteit binnen ons beroep zeker wel een opmars maar dit is nog maar zeer recentelijk. De opzet van het hele project is zeker ook een vorm van pionierswerk in België.
Heb je een moment of herinnering die voor jou de essentie van StudioDNA belichaamt? Een klein of groot moment waarop je dacht: hier doen we het voor?
Er zijn verschillende momenten die me telkens opnieuw “raken”…. hierbij enkele voorbeelden die spontaan bij me opkomen.
Gwen Staes, kleuteronderwijzeres uit het dorp stelde de vraag of ze de locatie kon huren om sensomotorische kinderkampjes te organiseren tijdens de grote vakantie.
Hoe zij de kinderen begeleidde tijdens de sensomotorische kinderkampjes daar werd ik echt stil van. Haar betrokkenheid, haar engagement, haar inzet en doortastendheid maakten me stiekem heel blij. Ik ervaar de essentie van ons beroep heel sterk in de manier waarop zij haar kampjes organiseert en vormgeeft. De aandacht, het spelenderwijs bieden van ervaringen aan peuters en kleuters. De ontwikkelingskansen die geboden worden. Daar aan de basis gebeurde het…..
De feedback van vele cliënten wanneer ze aangeven dat ze zich erg gedragen en gesteund voelen tijdens het traject binnen StudioDNA.
Collega’s én cliënten die onder de indruk zijn van onze ruimtes. De muziekruimte, een cocon van geborgenheid en comfort als gevolg van de geluidsisolatie, het beeldend atelier met de specifieke ateliersfeer, de uitnodigende ruimte en veiligheid om te durven experimenteren.
De vernissage van de tentoonstelling van Atelier One. Een kunstenares uit ons dorp die onverwachts bij ons terechtkwam en aangenaam verrast werd door de opzet van ons concept. Ze was niet bekend maar onmiddellijk erg gecharmeerd.
Cliënten van Monnikenheide en Pegode die de weg vonden richting ervaringsgerichte therapieën. Een aanbod dat meer afgestemd is op hun specifieke noden en behoeften.
Als je StudioDNA zou mogen omschrijven in een beeld: wat typeert de praktijk vandaag?
Ik zie het als een nest, een nest waar je terecht kan om te tanken, te rusten, te onderzoeken,… Maar zeker ook een nest waar je vertrouwen krijgt om te experimenteren, ontplooien, proberen, mislukken, spelen. Een nest waar je je niet alleen gelaten voelt maar waar er telkens iemand is die er voor je is en nabijheid biedt.
Wat heeft het bouwen aan StudioDNA jou persoonlijk geleerd — als therapeut én als mens?
Als therapeut maar eveneens als mens heeft de realisatie van StudioDNA me geleerd om extra aandachtig te blijven en in te zetten op de verbinding met mezelf en vervolgens ook met anderen. De authentieke verbinding met mezelf is noodzakelijk om te verbinden met anderen. Het klinkt makkelijker dan het is naar mijn idee. De huidige maatschappelijke realiteit is erg prestatiegericht, mensen dreigen zichzelf te verliezen en ontwikkelen allerhande symptomen. StudioDNA ging soms ook met mij aan de haal maar anderzijds bracht het me de geruststelling en het vertrouwen om de ingeslagen weg te vervolgen. De ruimte om te durven twijfelen, ….. Heel dankbaar voor de vele ontmoetingen met bijzondere mensen, elk met hun specifieke eigenheid en verlangen. Ik vind het een voorrecht om dit beroep uit te kunnen oefenen als beeldend therapeute maar zeker ook als mens!
Het ondernemerschap vond ik de meest spannende sprong. Eerst twijfelend en zelfs angstig. Beetje bij beetje groeide het vertrouwen. Nu na vijf jaar durf ik luidop te zeggen. Goed gedaan Isabelle, het is ECHT!
En last but not least…..een dikke dankjewel aan iedereen die onderweg mee aan de kar trok of trekt.
Tot slot:
Wat wens je StudioDNA toe voor de komende jaren?
En waar kijk je zelf naar uit?
Ik wens StudioDNA de nodige stabiliteit en verdere verdieping. Uitbreiding met dramatherapie en dans- en bewegingstherapie. Verdere ontwikkeling van het aanbod voor een diversiteit aan doelgroepen. Bv. de ouder-kind dyade, mensen met (vroeg)dementie, rouwbegeleiding, gezinsbegeleidingen, systemisch werk…..de kracht van de ervaringsgerichte, lichaamsgerichte therapieën op hun best.
Verder ook de verdere uitwerking rond PR. Het kenbaar maken van de kracht van ervaringsgerichte therapie aan een groter doelpubliek. Letterlijk aan de lokale gemeenschap maar eveneens aan de bredere kring aan zorgprofessionals in bv. de provincie Antwerpen.
Ik kijk zelf uit naar iemand die mee de schouders wil zetten en verantwoordelijkheid wil dragen voor de verdere uitwerking van StudioDNA. Ik ervaar dat ik nood heb aan samen dragen zodanig dat ik mijn energiereserves kan bijvullen.
Verder droom ik van een “gezonde” sociale onderneming in de brede zin van het woord. Een onderneming die zelfstandig kan bestaan, waar het fijn is om te werken en waar het fijn is om te zijn. Een plek voor mensen mét mensen.
Dank je wel, Isabelle,
voor dit gesprek en voor vijf jaar zorg dragen voor een plek waar creativiteit, kwetsbaarheid en groei mogen samenkomen.
Benieuwd naar StudioDNA?
Neem een kijkje op www.studiodna.be
of neem contact met ons op via info@studiodna.be